W Studio Jaskółka by F5 debiutuje młoda artystka, która szuka sensu w codzienności. Galeria zmienia się w przestrzeń spotkania z malarstwem, które nie tyle opowiada historie, ile zatrzymuje czas. „Epizody – Epistrofy – Epifanie” to wystawa dyplomowa młodej malarki, której trzynaście obrazów i towarzyszący im wideoperformans składają się na osobistą opowieść o poszukiwaniu sensu w świecie pełnym szumu, pośpiechu i nieustannego przebodźcowania.

To nie jest kolejna wystawa pejzaży. Choć punktem wyjścia stały się leśne ścieżki Marysina Wawerskiego, natura jest tu jedynie pretekstem do opowiedzenia o czymś znacznie bardziej uniwersalnym o chwilach, które potrafią zmienić sposób patrzenia na rzeczywistość.

Zwykłe chwile, które okazują się przełomowe

Tytuł ekspozycji odwołuje się do trzech greckich pojęć: epizodu, epistrofy i epifanii. Każde z nich opisuje inny etap doświadczenia od pojedynczego wydarzenia, przez moment zatrzymania uwagi, aż po nagłe odkrycie znaczenia.

W obrazach te trzy elementy splatają się w opowieść o drodze. Nie spektakularnej podróży, lecz tej, którą każdy z nas odbywa każdego dnia. Spacer przez las, przypadkowe światło między drzewami, sylwetka znikająca za zakrętem czy pusta ścieżka stają się punktami wyjścia do refleksji nad tym, co często umyka w codziennym biegu. Artystka nie dokumentuje rzeczywistości. Maluje raczej emocjonalny ślad, jaki pozostawia ona w pamięci.

Malarstwo przeciwko obojętności

Twórczość młodej malarki wyrasta z przekonania, że współczesny świat coraz częściej odbiera człowiekowi poczucie sprawczości i sensu. W kulturze zdominowanej przez algorytmy, płynne tożsamości i nieustanny przepływ informacji łatwo uwierzyć, że wszystko jest chwilowe, przypadkowe i pozbawione głębszego znaczenia.

Jej obrazy są próbą postawienia oporu takiemu myśleniu. Inspiracją dla całego cyklu stał się starożytny tekst Tabula Cebetis, przypisywany Kebesowi z Teb, opisujący drogę człowieka ku duchowemu dojrzewaniu. Artystka odnalazła w nim zaskakująco współczesne pytania o to, jak nie zgubić siebie w świecie pełnym rozproszeń. To właśnie dlatego poszczególne płótna tworzą zamknięty cykl kolejne etapy wewnętrznej podróży, a nie zbiór niezależnych obrazów.

Obrazy, które powstają intuicyjnie

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów tej twórczości jest sposób pracy. Kompozycje nie są wcześniej szczegółowo planowane. Powstają w trakcie malowania, prowadzone intuicją i emocją.

Na płótnach dominują dynamiczne układy form, wyraźne napięcia kolorystyczne i światło, które zdaje się przebijać przez kolejne warstwy obrazu. Szczególną rolę odgrywa biel, nie jako pustka, lecz przestrzeń możliwości. Towarzyszy jej często intensywna czerwień, symbolizująca energię życia, ruch i nieustanne poszukiwanie równowagi. To malarstwo bardziej do odczuwania niż rozszyfrowywania.

Finał, który odwraca znaczenie bieli

Cykl zamyka obraz „Ritorno della Primavera” („Powrót wiosny”), będący dialogiem z jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł XX wieku – Białym kwadratem na białym tle Kazimierza Malewicza. Tam, gdzie rosyjski awangardzista widział kres przedstawiania świata i zanurzenie w czystej abstrakcji, młoda artystka dostrzega początek. Z bieli wyłania się postać przypominająca alegorię Wiosny z obrazu Botticellego, symbol odradzającego się życia i nadziei. To jednocześnie artystyczny manifest całej wystawy. Zamiast opowieści o rozpadzie proponuje historię o odbudowywaniu sensu.

Malarstwo, które zaprasza do zatrzymania

Wystawę uzupełnia wideoperformans „Stały punkt”, rozwijający obecny w obrazach motyw drogi. Tym razem doświadczenie wychodzi poza ramy płótna i przenosi się do realnej przestrzeni, zachęcając widza do fizycznego uczestnictwa w procesie poszukiwania.

W czasach, gdy większość obrazów oglądamy przez kilka sekund na ekranie telefonu, „Epizody – Epistrofy – Epifanie”proponują coś zupełnie odwrotnego. To wystawa, która nie domaga się natychmiastowej interpretacji. Raczej zaprasza do zwolnienia tempa i sprawdzenia, czy w pozornie zwyczajnych momentach wciąż potrafimy dostrzec coś więcej. Być może właśnie tam, między jednym epizodem a drugim, kryje się najciekawsza opowieść o współczesnym człowieku.